Nieuws

dag 17   (04-12-2011)

Waar je het allermeest aan moet wennen is het verkeer. Je moet je voorstellen, je stapt uit het vliegtuig, na een hele lange vermoeiende vlucht, mits je wordt geupgraded :) en het eerste wat je ziet zijn 50 taxi chauffeurs die vragen,
' Madame, you want taxi? Je stapt in en komt vervolgens in een soort rollercoaster.

Alles en iedereen rijdt kris kras doorelkaar, alsof ze de enige op de weg zijn, met allemaal hun eigen bestemming. Sommigen hebben haast, anderen alle tijd, kan je er niet links omheen dan maar rechts. En maar toeteren om het toeteren en laten weten dat je eraan komt. Rijd je fout, zet je de auto in zijn achteruit. Moet je aan de overkant zijn met je scooter, rijd je even tegen het verkeer in. Invoegen? in zijn 3e versnelling doorhobbelen, want als je stil komt te staan ben je de pineut.

Het lijkt wel of alle inwoners 2 scooter hebben, zo ontzettend veel scooters rijden er in Vietnam. Zonder scooter, geen handel, het is hier de ruggegraad van de economie. Alles wordt er dan ook op vervoerd, hele winkels hebben ze achterop of de hele familie. Een scooter met een bqq op de bagagedrager, wordt op de stoep gezet, aangestoken, parasol erboven, paar plastic krukjes, coolbox met etenswaren en je hebt een restaurant. Wij westerlingen moeten daar maar niet gaan eten, denk dat je diaree nooit meer stopt.

Iedereen rijdt scooter, behalve ik, wil wel maar durf nog niet. Ik doe voorlopig alles lopend of met een taxi, misschien ga ik eerst wel fietsen om een beetje te wennen. Lopen is al een hele studie, rechtdoor op dezelfde weg of aan zeebrapaden hebben ze geen boodschap. Als je moet oversteken, zigzag je er een beetje tussen door, niet treuzelen maar zelfverzekerd doorstappen dan zeilen ze wel om je heen.