Nieuws

nog 8 dagen   (31-01-2012)

Het is ‘back to normal’ in Vung Tau, alle winkels zijn open, de schappen in de grote supermarkt zijn aangevuld en we kunnen weer overall eten en drinken.
 
Marjan en ik zijn hersteld van onze reis, want enorme busreizen gaan je na je 45ste niet in je koude kleren zitten, en we hebben er al weer 2 dagen weeshuis opzitten.‘s Morgens de baby’s, het weeshuis is helaas weer een baby rijker, een 8 dagen oud jongentje, hij ziet nu nog helemaal geel maar doktersassistent Marjan zegt dat het vanzelf wegtrekt, en ’s middags de grotere kinderen. Gister hebben we met ze gekleurd, gepuzzeld en andere spelletjes gespeeld, vanmiddag met de meiden naar het strand geweest, heel gezellig. Ondanks de taal barrière stond de groep met alleen meiden zoals afgesproken al klaar in de hal, petten op en bikini’s in de tas. Met z’n allen in de taxi richting zee. Er stond enorm veel wind, maar de temperatuur is nog steeds heerlijk dus klapstoelen gehuurd en spelen maar. Rennen en gillen dat meiden kunnen, wat een andere dag dan met de jongens vorige week, maar zeker zo gezellig. Normaal wordt je gek van alle venters langs de weg, maar hier op het strand zijn ze een luxe, want horeca op het strand is er niet. Vandaag hadden we dop pinda’s en fruit gekocht, naast alle zonnebrillen, t-shirt en andere rommel die je wordt aangeboden. Morgen gaan we met de jongere jongens naar zee, want het park hebben wij en zij nu wel gezien.
 
Mijn dove vriend Minh krijgt speciaal onderwijs in Ba Ria een dorp verder en komt om het weekeind terug naar het weeshuis, wat betekend dat ik hem niet meer zie voor ik wegga. Dit  wist ik niet, ik snap nu ook waarom hij me niet eerder is opgevallen dan pas vorige week in de vakantie. Ik had hem een zonnebril beloofd omdat hij ontstoken ogen heeft, dus die gaan we hem komend weekeind brengen, hoop dat we even iets met hem kunnen ondernemen want het schijnt dat de opvang daar strenger is dan hier.
 
Vandaag was er ook weer een hele vage man over de vloer, hij heeft heel veel kinderen behandeld in Australië doormiddel van homeopathie zegt My Huong (de leidinggevende vanuit de franse organisatie), nou met haar ben ik een beetje klaar want zij is alleen maar met zichzelf bezig hoe goed en druk ze het wel niet heeft met de kinderen. Ze was helemaal in de ban van die man, ik ga morgen eens vragen of hij zich kan legitimeren of certificeren, want elke gek kan zeggen dat hij arts is, ik heb hier natuurlijk wel een kijkje gekregen op rare oude mannen die alleen deze kant opkomen, het enige wat die hier komen doen is jonge meisjes paaien met hun westerse geld en gebruiken. Hij ging vandaag de hoofdjes van de kneusjes bevoelen, en daar ging ik natuurlijk even bij staan, met hele vervelende vragen zoals ‘ Kan ze lopen na uw behandeling???’ Maar goed deze man komt in augustus terug en zal dan behandelingen verrichten en de staff trainen om de behandelingen zelf te kunnen doen. Misschien heeft de man prima bedoelingen maar ik vind het allemaal zo vaag.
 
Een van de verpleegsters haar hele hals zat vandaag onder de zuigzoenen, leek het. Vanavond gingen we met Juriaan (dobla) en zijn Vietnamese vriendin eten, dus daar konden we dat even aan vragen. Hier in Vietnam is heel veel bijgeloof, zoals na bepaalde ziektes mag je geen vis eten, wat haar tante wel gedaan heeft waardoor zij nu een enorm gezwel op haar arm heeft. Als je verkouden bent of niet helemaal fit zetten ze verwarmde glazen potjes op je  huid die dan vacuüm trek en bij het verwijderen de ziekte meeneemt en bij deze dame hadden ze het uit haar hals geknepen?? Het is ook wel weer bijzonder al die gewoontes, het is maar net waar je in gelooft.