Nieuws

dag 69 t/m 73   (29-01-2012)

 

Zondagavond, we zijn weer terug op het honk, dit was echt de laatste trip! Nog anderhalve week en dan zitten we in het vliegtuig naar huis, dan zit het avontuur voor 2011/2012 erop.
 
Woensdagochtend op de onderzeeër gestapt naar Saigon. Een hotel hadden we vooraf al geboekt, wat achteraf niet nodig bleek, want Saigon was voor haar doen heel rustig. De winkelcentra en markten waren gesloten, dat was jammer want ik had nog wat cadeautjes willen scoren en Marjan moet nogleren afdingen. Bij Sinh cafe, heel bekend in Vietnam, onze Dalat tour geboekt. Dalat is een bergdorp in de hooglanden van het zuiden, ongeveer 350 km vanaf Saigon, dat bekend staat om zijn bloemen. De trip en de rondleiding in Dalat was nog te boeken, alleen alle hotels waren vol, beschikbaar 1 kamer in een guesthouse, dat beloofde weinig goeds, maar vooruit we waren al halverwege.
 
Verder in Saigon veel geslenterd en caphe suda (ijskoffie) gedronken en hete pannenkoeken gegeten. Heb me in een tempel suf gebeden voor alles en iedereen maar vooral voor Barry, wherever he might be ……
We kregen bij binnenkomst een pakje wierookstaafjes in onze handen gedrukt met een armbandje van bloementjes, wat aardig dacht ik nog, totdat we bij de uitgang kwamen en ons even een paar honderdduizend dong afhandig werd gemaakt, en dat over de rug van Boeddha?? ’s Avonds lekker gegeten en ons laten thuisbrengen door Nightrider, klein oud ventje, met 2 van die enorme blanke vrouwen in zijn fiets riksja, hij moest duwen in plaats van fietsen, maar we hebben hem goed getipt zodat hij lekker kon gaan eten en waarschijnlijk een paar borrels nemen.
 
De rit naar Dalat was wederom een drama, iedere keer denk ik, het wel mee zal vallen, maar helaas, heel druk, de weg vol gatenen hobbels en oer saai. Binnenkomst Dalat was wel prachtig, via een groene bergpas reden we een wel heel groot dorp binnen. Mooie vrijstaande huizen, op glooiende heuvels en in het centrum was een meer. Deze huizen zijn gebouwd voor de rijkere vietnamezen uit Saigon om in de zomer de hitte van de stad te ontvluchten. Er staan drie paleizen in het dorp, een ervan was te bezichtigen en volgens mij is de architect Gerrit Rietveld hier ooit geweest, want dit was helemaal in zijn stijl en gebouwd in 1933?
 
Het questhouse was dramatisch, we zijn nog op zoek gegaan naar iets netters, maar het dorp puilde werkelijk uit. De dag was inmiddels om, wij waren kapot van de busreis, klein slaappilletje geslikt en ach, dan liggen alle bedden lekker.
 
Volgende morgen om 8 uur, fris in de bus voor de tour d’amour, want dit dorp staat bekend om de liefde’s vallei en het meer der zuchten en wordt speciaal vaak bezocht door pas getrouwde stelletjes. Mijn hemel, de namen klopten, maar wat hebben ze er een toeristische poespas van gemaakt, wij hebben de hele dag pretparken, zoals de efteling, beekse bergen, de holle bolle boom en het keukenhof bezocht. Wel heel indrukwekkend was het bezoek aan een atelier/winkel waar met echte zijde borduur werken werden gemaakt die zo echt leken dat je er met je neus tegen aan moest gaan staan om de steken te ontdekken.
 
We wilden niet met de bus terug naar Saigon, dus de reis omgeboekt naar Phan Tiet om dan via de kust onderlangs naar Vung Tau te rijden. En dat was een goede beslissing, de busreis  was prachtig, wel ongelofelijk  dat op een redelijk drukke route zoals dit er hele stukken asfalt zomaar weg zijn, of er een deel ontbreekt dus daar is dan een stuk vangrail geplaatst. En ze maken van een 2 baans weg een 3 baans weg want gang is alles, het is goed dat er veel uitloop is in zand en puin, want je wordt zonder pardon van je eigen helft afgeduwd.
 
Heerlijk hotel geboekt in Phan tiet, om dat hok in Dalat te compenseren. Lekker bij het zwembad een boek gelezen, goed gegeten en toen met het openbaar vervoer naar Vung Tau, dat was een hele onderneming. Van Phan tiet eerst naar Lagi, daar bij de plaatselijke kroeg met handen en voeten uitgelegd dat we naar Vung Tau wilden. Als wij op de hoek van het terras zouden gaan zitten, zou de uitbaatster de bus aanhouden, dus snel iets besteld en betaald en de timing was prima want daar kwam de bus al aan gereden. Het openbaar vervoer was vandaag prima geregeld, goedkoop en de verbindingen liepen mooi in elkaar over. Heel grappig om in een bus vol Vietanamezen te zitten, wat een karakters allemaal. Vrouwen die hun helm en mondkap ophouden, oude oma’s met tassen vol zooi, een stel beschonken mannen, een jongentje met een haan in een zak, en nog veel mooie natuur gezien ook, doordat dit niet de hoofdader is, is hij dunner bevolkt en is de natuur er ongerepter, gelukkig. De rit was mooier, goedkoper en uiteindelijk sneller.
 
Nu weer thuis, ook lekker, in mijn eigen bedje en morgen de kindjes plat knuffelen, kan niet wachten om ze weer te zien.
 
Trust
x