Nieuws

De eerste 2 weken overwinteren zitten er alweer op!   (01-12-2011)

1 december 2011
Vung Tau City, Viet Nam

Zit in mijn appartement met de arco op 28 graden, buiten is het 34 graden, als ik rustig blijf zitten is het prima te doen. Vanmiddag Desi naar Saigon gebracht, we zijn samen 17 november in het vliegtuig gestapt en gelukkig maar want ik vond er de eerste 10 dagen geen bal aan. Warm, druk, vies, heel veel lawaai en verkeer en de mensen zijn niet allemaal even vriendelijk. Daar komt bij dat de taal niet te doen is, je kunt woorden op zoveel manieren uitspreken dat ze meerdere betekenissen hebben. Ook met engels kom je hier niet heel ver, er zijn er maar weinig die het spreken.

Gelukkig is hier de Dobla familie waar we geweldig door zijn opgevangen en meegenomen om het stadje te verkennen. Fabriek bezichtigd, ongelovelijk als je daar binnen stapt begrijp je niet hoe het mogelijk is om zoiets in Vietnam op te zetten, waar ik niet eens een praatje kan maken met de taxi chauffeur?? De cacao plantage bezocht, wat je allemaal met een cacao boon kan doen, behalve chocola maken. En dan natuurlijk het weeshuis, want daar ben ik hiervoor naar toe gekomen, om te doen wat ik zo mis, moeder zijn..........

Kinderen in alle soorten, maten en leeftijden, ze zijn er vanaf 10 dagen oud, jongens, meisje, kneusjes, mooie, lelijke met 1 overeenkomst........wees of ongewenst ........erger is er niet ...... dan moet je leven nog beginnen..... en staat je wieg ook nog in een onder ontwikkeld land.

Het weeshuis is heel oke, schoon en er zijn genoeg vaste dames in dienst die de basis verzorging doen. Er is speelgoed, ze hebben kleertjes aan en loopwagentjes?? toiletten en douches zijn nieuw dankzij Dobla, heel fijn dat ze dat allemaal wel hebben.

Gaan elke dag even een paar uur heen, tot vandaag met Desi, vanaf morgen alleen. Merken dat het steeds leuker wordt, de kinderen herkennen ons en wij de kinderen. We hebben tot nu toe alleen de kleintjes bemoederd, beetje troosten of knuffelen, vanaf volgende week misschien wat meer met de peuters. 
Omdat communiceren nauwelijks mogelijk is met de verzorgsters en de leidinggevende andere bezigheden heeft, is het enorm zoeken naar wat te doen en hoe. Gelukkig is er een franse dame die zich ook vrijwillig met de kinderen bezig houdt die mij vanaf volgende week op sleeptouw neemt.