Nieuws

dag 35   (22-12-2011)

 

 

Ze is er hoor!! Wilhelmina Groen has arrived in Vietnam, bepakt en bezakt, een heavy duty label aan haar koffer. Ze stond al te wachten, het vliegtuig was een half uur eerder geland dan gepland, en dat terwijl ik nog een extra rondje liep in Saigon.
 
Met de taxi naar de ferry en toen naar Vung Tau, waar de taxi chauffeurs je bijna de bagage uit je handen trekken om je in hun taxi te krijgen. Ze zijn gek op toeristen, want die hebben geen idee waar ze heen moeten, dus kunnen ze smokkelen met de route. Die van ons kwam van een koude kermis thuis, moest eerst die mega koffer van Wendy in de taxi tillen, waar hij mijn hulp bij nodig had, minkukel, en daarna kon ik hem ook nog de kortste weg wijzen, ha ha, hij was er echt ziek van, kon geen tot ziens meer vanaf.
 
Wat een feest om die enorme koffer uit te pakken, kleren, boekjes, spelletjes, cadeautjes voor de kinderen. Drop, koek, tekeningen, kaarten, boekjes en een opblaas kerstboom voor mij, toch een beetje kerst, uiteindelijk hebben velen van jullie toch nog iets meegegeven, super lief. Er ligt ook een cadeautje voor mij onder de boom, van Wen, lief hè? Jos mijn lieve aquarobic vriendin had op de bye bye party bij de Allerliefste foto’s gemaakt en die voor mij gebundeld in een boekje, zo leuk, mocht ik heimwee krijgen dan sla ik het boekje even open.
 
Na zo’n reis voel je je vies, dus eerst even lekker onder de douche, iets luchtigers aan om daarna op de fiets terrein te verkennen. Cappucino gehaald bij Nine, eur’s gewisseld bij de juwelier, dat moet je ook maar weten, gelukkig hebben wij Chi.

Niet te laat eten, want ik heb geen idee hoe Wendy zich voelt, dat lange lijf kan klaarblijkelijk een hoop hebben, want ze houdt me prima bij met fietsen, is niet bang, mensen zijn eerder bang van haar denk ik. Ze is een bezienswaardigheid hier op de fiets, mensen op de scooter blijven even naast haar rijden en lachen om of tegen haar, geen idee.
Vietnamees gegeten, je besteld 2 of 3 gerechten en die eet je gezamenlijk op, beetje tapa’s maar dan met stokjes. Niet vet, geen sausen, gember thee en een banaan toe, schijnt goed te zijn voor de digestie, kosten 6 eu de man, morgen trakteer ik.
 
Nu in het appartement, Wen ligt lekker in bed, ik heb wat cadeautjes ingepakt want morgen vieren we kerst met de kleinste kinderen. De kleren delen we uit, ik kan niet zo heel goed hun maten inschatten en ben bang dat ik kinderen vergeet. En dan toch nog even verslag uitbrengen naar jullie, aan mezelf en aan Barry. Vind het fijn om te doen, alles nog een keer beleven en in alle rust opschrijven. Ik ben ook heel blij dat het een onderdeel van de site van Barry is, het leven gaat zomaar fysiek zonder hem verder, en dit houdt hem op de een of andere manier betrokken bij het wel en wee van zijn moeder.
 
Ga lekker naast die lange liggen, trust
x