Nieuws

dag 6/32   (19-12-2011)

 

Na een heerlijke nacht in ons gedateerde resort in Mui Ne maar een iets karig ontbijtje, gingen de zusjes op pad om te zien hoe en waarmee we de dag zouden vullen. De office van Sinhtours was naast het hotel, daar eerst even binnen gestapt om te zien wat  hier in de buurt de hoogtepunten zijn. De witte zandduinen, de rode zandduinen? de canyon’s, de haven van Phan Tiet, tempels en een berg. Een georganiseerde tour duurt natuurlijk langer dan nodig en we wilden hier niet te lang blijven hangen. Er stond een hoop wind, dus zonnebaden zat er ook niet echt in.
 
Eerst met de taxi op zoek naar een ATM, pinautomaat, want de dongs waren op. In de taxi, bedachten we dat deze vriendelijke chauffeur ons misschien wel de tour wilde laten zien. Na een hoop loze gebaren in half engels, belde hij naar zijn baas en kwamen op het bedrag van 1.300.000 dong ( € 50,-). Het was goedkoper, sneller en eigen baas over onze tour, dus de deal gemaakt.

Aan de hand van een fotocollage van alle hoogtepunten in de buurt, die hij in zijn taxi had liggen, zijn we meteen op pad gegaan. Allemaal leuk, maar niet spectaculair. Met een kabelbaan de berg op, mooi uitzicht was alleen niet helemaal helder. Moesten ook nog een flink stuk te voet, dus rooie koppen een een zweet……, het liep in stalen van ons af, wat zullen we afvallen!! Helemaal boven lag een spierwitte Boeddha van wel 100 meter lang, heel gek gezicht, alles in dit land is groen uitgeslagen of grauw van het vele gebruik, maar deze boeddha deed zeer aan je ogen, zo wit. Oke, op naar het volgende hoogte punt.
 
Onderweg zagen we dragonfruit plantages, het is een hele bijzondere vrucht, donkergroen met een rode kroon. Ze binden de plant, het lijkt wel een cactus, op aan een paal waaraan hij halverwege doorbuigt als een tuinslang. Aan de uiteindes komen rode bloemen wat de uiteindelijke vrucht wordt. Van binnen is het net een witte kiwi alleen minder smakelijk.
 
Via de haven van Phan Tiet, waar heel veel blauwe vissersboten liggen, naar de duinen. In het dorpje zelf werden we nog even uit de taxi gezet om iets te bezichtigen. We dachten dat hij een tempel bedoelde, maar nee toch niet, andere deur. Hier was een niet compleet skelet van een walvis? ja dat krijg je als je op eigen houtje de tour doet dan is er geen uitleg bij. Terug lopend naar de taxi liepen we langs een oude vrouw die een grote ronde rieten mand aan het schoonmaken was, waarvan de buitenkant was bekleed met polyester, geen idee waar ze die voor gebruiken, op naar de duinen.

Het was een flink eind rijden, we kwamen langs de canyons, grote geulen in rode aarde die waarschijnlijk bij veel neerslag inslijten. Begraafplaatsen, alleen liggen hun doden boven de grond, ze plaatsen tombe’s in mooie kleuren. Het grappige is dat het wel lijkt alsof je niet aan een begraafplaats vast zit, want je ziet ze overal, een losse of een drietal, op een heuvel, achter een huis of in een rijstveld. Bijzonder!
 
Bij een paar oude pagode’s, tempels, moesten we de taxi uit. Prachtige bouwwerken met binnen kleine altaars, waar kaarsjes en wierrook worden gebrand. Laatste stop de duinen, waar we ook eindelijk iets kunnen eten en drinken, want de chauffeur houdt er een strak schema op na. Bergen spierwit los zand, ik stel me zo de Sahara voor, je kunt erin lopen of met een soort sleetje maar ook met een Quad!! Keuze snel gemaakt, eerst even afdingen, niet zozeer in prijs maar in tijd, kwartiertje rondrijden is meer dan genoeg. Ik vind Quads leuk, Desi iets minder, maar ze stapte braaf achterop. Helaas werden we door de harde wind gezandstraald dus een kwartier was inderdaad lang genoeg. Bij de lokale bar, rijst gegeten en een colaatje gedronken en dat was tevens het einde van de tour. Blij dat we het op deze manier hebben gezien in 5 uurtjes in plaats van 2 dagen. Op de terugweg kwamen we langs de rode duinen, als de witte maar dan van rood zand. Of we er nog uit wilden, laat maar, klaar met zand.
 
Omdat het geen strandweer was, er werd zelfs niet gekitte, besloten we geen nacht bij te boeken. Goed plan leek ons om de nachtbus terug te nemen naar Saigon, zodat we de terugreis niet bewust zouden meemaken. De bus vertrok om 1 uur ’s nachts en we zouden om 6 uur in Saigon zijn, en zo geschiedde. Je ligt in een stapel bed achtige ligstoelen, je moet er niet teveel bij na denken wie daar allemaal al hebben gelegen, maar de ogen dicht en proberen een beetje te slapen. En dat is redelijk gelukt, we waren keurig om 6 uur in Saigon om onze volgende tour te boeken, Mekong Delta, maar daar morgen meer over.

Oh ja, tijdens het wachten op de bus, konden we onze tas bij het hotel laten staan en hebben nog even aan zee gezeten. Daar zagen wij ‘de mand’ voorbij varen, die wordt dus gebruikt als boot om fuiken leeg te halen, aan de voorkant zit een ring waar 1 paddel rechtop in staat en in een mix beweging vooruit vaart.
 
Ben natuurlijk vandaag en gister gewoon bij het weeshuis geweest, lekker alle kindertjes gebadderd. Vandaag afscheid genomen van Jennifer en familie, nu is het wachten op Wendy.
 
Trust
x