Nieuws

dag 30   (17-12-2011)

 

Vanavond met de hele club vrijwilligers uit eten geweest, als afscheid, want ze waaieren maandag allemaal uit. Celine en haar man naar Hongkong en dan naar Frankrijk voor de kerstdagen, Jennefer en haar gezin naar Cambodja tot maart.
 
Ik vroeg me al af waarom Celine, de Koreaanse, een half jaar vrijaf had genomen, ze is vanaf juni al aan het rondreizen, New York, Canada, Cambodja en nu Vietnam, haar man haakt af en toe aan, verder heeft hij zijn baan in Singapore. Borstkanker, 34 jaar oud, in de hevigste vorm, jaar lang chemo en bestralen. Dat veranderd je visie wel een beetje op het leven, goeie baan, verdiende veel geld maar geen tijd voor vrienden, familie en reizen. Ze heeft tijdens haar behandeling fulltime door kunnen werken, moet nu nog 5 jaar lang medicijnen gebruiken en vond het tijd om er even tussen uit te knijpen. Cool hè, heeft in Cambodja met een club mensen van zijn werk paalhuizen gebouwd in een dorp en nu hier in Vung Tau kinderen iets geprobeerd bij te brengen. Geprobeerd, want het blijkt zo lastig, en dan vooral de taal. Uiteindelijk heeft zij gekozen voor het leuk doorbrengen van de dagen, zonder te veel educatie.

Jennifer is een soort revolutionair, zij hebben als gezin een jaar vrijaf kunnen nemen, zij zijn het stel dat een dochtertje hebben geadopteerd vanuit dit weeshuis 5 jaar geleden. Jennifer wist al vanaf haar 13e al dat ze een kind wilde adopteren vanuit Vietnam, is psychologie gaan studeren en heeft toen haar man Dennis ontmoet. Heeft hem verteld te willen adopteren en dat zelf baren geen optie was, hoe duidelijk kun je zijn in je relatie. ‘A bon, mon amour’ zei Dennis, om vervolgens hun dochtertje Darma van 4 maanden oud, na heel veel papieren rompslomp uit Vung Tau op te halen. Ze zijn nu 3 maanden in Vung Tau, ’s morgens gaat Darma naar de kinderopvang, en zij naar het weeshuis, en ze hebben al veel goed werk gedaan. Nu is het streven de kinderkamers te voorzien van veilig afgezette en zachte speelruimtes. De kleintjes spelen nu op een kleed, maar de net lopertjes vallen af en toe zo hard met hun achterhoofd op de stenen vloer, brrrrrr dat gaat door merg en been. Maar goed, dat plan zetten ze voort in maart, nu eerst Cambodja verkennen.

Heb vanavond ook bedacht wat ik met de € 200,- van mijn SB collega’s ga doen, kerstcadeautjes!!!! Is weer een luxe waar eigenlijk geen geld voor is, maar zo belangrijk voor de kinderen. Dus lieve collega’s, ik ga volgende week kerst inkopen doen van jullie geld.
 
Even iets heel anders, de mooie paal voor Barry in Hargen is omgegaan in dat verschrikkelijke klote weer bij jullie. Overmacht, maar ik was er ziek van, het is zo'n fijne herdenk plek voor mijn grote liefde, bijna heilig, dus dat moet in tact blijven. Heb met mijn super broer Arie gebeld, die alles voor zijn zus regelt, maar gelukkig hadden Snack en Arian Bohen de paal al van het strand gehaald om hem in het voorjaar beter te ankeren. Gelukkig, dank jullie wel mannen.
 
Trust
x