Nieuws

dag 21   (08-12-2011)

Ik fiets hier als een malle, helemaal niet eng als je er midden in zit. Het is goed kijken wat de ander doet, en dan ritsen maar! De avonden zijn het lekkerst om te fietsen, ga vaak na het eten even toeren. Op de fiets kom je van alles tegen en je hebt alle tijd om foto's te maken. Geef geen dong meer uit aan de taxi's. Gisteravond een beetje verdwaald toen heb ik 2x misschien wel 3x het zelfde rondje gereden, alles lijkt hier ook zo op elkaar.

Vanmorgen de kleintjes, vanmiddag met een wat ouder kind naar het strand geweest. Ze willen natuurlijk allemaal met je mee, maar je hebt geen idee hoe ze zich gedragen buiten de poort, kunt geen woord met ze wisselen en het is best een verantwoording.

Even een kleine anekdote om te laten zien hoe ze ons hier laten zwemmen. Celine, de slimme tante met de Ipad, ging gister met 3 meisjes engelse woordjes oefenen. Er was er eentje bij dit het maar niet wou snappen, number one ging er onmogelijk in, de frustratie liep zo hoog op dat ze de handdoek in de ring gooide. Hoorde ze vanmiddag dat ditzelfde meisje stokdoof is, zielig maar wel lollig. Je zou toch denken dat je vooraf een beetje wordt ingelicht over wat je met wie kan doen, nee dus, gewoon keihard zelf ontdekken.

Wij ieder een kind mee, Celine koos het dove meisje, toch een beetje wrange smaak aan number one over gehouden, en ik heb met ogen dicht geprikt. De andere kinderen geprobeerd uit te leggen, dat we morgen weer gaan en dat er dan 2 andere mee mogen. Dat lukte niet, gelukkig was de leidinggevende aanwezig, die heeft het voor ons vertaald. Ik had een ventje mee, slechte tandjes, lieve bruine ogen. Hoe oud, geen idee, naam niet te onthouden. Slippertjes aan, petjes op en wij met zijn vieren op pad. Er werd heel hard in onze handen geknepen, waarschijnlijk zijn zij ook niet veel buiten zijn geweest.

Eerst naar het park, want daar is een speeltuin. Ging goed, heel voorzichtig maar wel blij. Getrakteerd op een ijsje, likken of happen, smelten dus, uiteindelijk hebben ze daar niet van genoten, wij wel. Toen even naar de zee, dit loopt in elkaar over dus is geen hele onderneming. Voetjes in het zand, bootjes kijken, ze lieten ons geen moment los. Toen met de voeten in het water, heel voorzichtig maar uiteindelijk toch een natte broek. Volgens mij hebben ze het heerlijk gehad, eens zien of ze ons morgen nog herkennen.